“Miyopluk annede de vardı, babada da… Çocukta da olacak tabii!”
Evet, genetik önemli bir faktör ama kader değil.
Miyopi (uzağı görememe) genetik geçiş gösterebilir, ancak çevresel etkenlerle ne kadar gelişeceği büyük ölçüde değiştirilebilir. Özellikle günümüzde çocukların ekran karşısında geçirdiği süre arttıkça, miyopi oranları da tırmanışta. Eskiden 10 çocuktan 2’sinde görülen miyopi, şimdi bazı şehirlerde neredeyse yarı yarıya.
Peki ne yapabiliriz?
Çok şey!
- Çocukların her gün en az 1–2 saat dışarıda vakit geçirmesi
- Yakın mesafe etkinliklerin süresinin kısıtlanması
- Ekran sürelerinin denetim altında tutulması
- Rutin göz muayenelerinin ihmal edilmemesi
- Gerekli durumlarda miyopi ilerlemesini yavaşlatan özel gözlük ya da tedavi seçeneklerinin değerlendirilmesi
Yani evet, miyopi bazen genetik olabilir ama kaderin çizdiği bu tabloyu silikleştirmek elimizde. Gözlükten öte bir gelecek mümkün!
